Friday, November 21, 2008
မေဟာင္းေသးေသာေႏြ
မႏွစ္ကလိုပါဘဲ
ေကာင္းကင္ကေလာင္ျမိဳက္ေနတုန္း
ရြက္၀ါေတြလြင့္ေၾကြၾကလို့
ဥၾသသံေတြသာလို့
ခေရေတြေ၀လို့
လြင့္ေမ်ာရဦးမွာပါဘဲ
နာက်င္လိုက္..ေၾကကြဲလိုက္
ေပ်ာ္ရြင္လိုက္..ရယ္ေမာလိုက္
ငိုေၾကြးလိုက္..ဖက္တြယ္လိုက္
သံသရာတရားေတြကို
အဆံုးသတ္မွာကေတာ့
ဘာမ်ွမရွိျခင္းေတြနဲ့ဘဲ
ျပဇာတ္က သိမ္းသြားဦးမွာပါ
Subscribe to:
Comments (Atom)